خبرنما
53 بازدید ۱۳۹۷/۰۶/۱۹

کوشش ترامپ برای امتیازگیری از “مذاکره با ایران” قبل از انتخابات کنگره

به گزارش خبرنما به نقل از ایسنا، زیادی از کارشناسان اعتقاد دارند هر چند گفته شده مسایل منطقه و خاورمیانه کانون گفت وگو های ترامپ می باشد اما او از این مجال استفاده نمود و مسئله برجام، فعالیت های موشکی و حضور ایران در منطقه و سوریه را نیز پیش خواهد کشید.

نشست شورای امنیت هم زمان با نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد به احتمال زیاد در ۱۶ سپتامبر برگزار خواهد گردید.

این اقدام آمریکا هر چند از سوی کشورهای متفاوت و دولت های قبلی آمریکا مسبوق به پیشینه هست اما اعمال فشار به ایران از بالاترین مرجع امنیتی بین المللی پس از ان که از برجام خارج شده و تحریم ها بر علیه ایران برگشته هست، نشان می دهد که ترامپ به این ها قانع نیست و کافی نمی داند به همین علت اهتمام دارد تا جایی که توان دارد این تیر را در بدن ایران بیش تر و بیش تر فرو کند. او در این فاز اهتمام دارد به ایران و جامعه بین الملل برای به هم زدن برجام فشار آورد یا ایران را به پای میز مذاکره ای یک سویه و در شرایط نابرابر بیاورد.

اما استفاده آمریکا از حجم شورای امنیت توان دارد برای این کشور مجال و تهدید را توامان داشته باشد و از طرفی برای ایران نیز.

این برای دومین بار هست که دولت ترامپ اهتمام دارد پای ایران را به شورای امنیت بکشاند. نخستین بار در زمستان سال گذشته بود که به دستاویز تغییرات داخلی ایران و بعضی شورش ها در شهرهای متفاوت تحت الشعاع افزایش گرانی و تورم درخواست تشکیل جلسه سریع دادند اما آن نشست به صحنه ای برای مخالفت با آمریکا تبدیل گردد. همچنین کشورهای عضو شورای امنیت بویژه چهار عضو دایم شورای امنیت از این مجال استفاده نمود و مخالفت های آمریکا با برجام و سنگ اندازی های این کشور را محکوم و در برابر از کارهای ایران در برجام و اجرای تعهداتش پشتیبانی کردند.

هر چند این نشست به صحنه مقابله جامعه بین الملل با آمریکا تبدیل گردد و عملا دستاوردی از این نشست برای آمریکا به دست نیامد اما این اقدام، مبحث ایران را پس از سه سال که مسئله ایران به وسیله برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ از دستور کار شورای امنیت خارج شده بود دوباره بر سر زبان ها انداخت. حالا آمریکا دوباره و در فاصله تحریم های اردیبهشت و آبان ماه ماه کوشش دارد تا دیگربار ایران را به عنوان مبحث صلح و امنیت بین الملل به صورت غیرقانونی مطرح نماید. این درحالی هست که ایران علی رغم گذشت چهار ماه از خارج شدن آمریکا از برجام و منتفع نشدن ایران از مزایای اقتصادی برجام و تاثیر این مسئله بر اقتصاد، سیاست و امنیت ایران هم چنان در برجام باقی مانده هست و همراه با اروپا کوشش دارد تا این توافق بین المللی را حفظ نماید.

صرف نظر از محتوای چنین نشستی، نفس تشکیل این نشست آن هم به ریاست دونالد ترامپ، پرخطر و خارج از فرایند مرسوم شورای امنیت سازمان ملل هست. از آنجایی که موضوعاتی در شورای امنیت مطرح می گردند که تهدیدی برای صلح و امنیت جهانی باشند، طرح مسئله ایران در فضای افکار عمومی و سازمان ملل به آسیب ایران می باشد. این اقدام رویه ای جدید و پرخطر هست که در ادامه دخالت آمریکا در امور داخلی ایران در حوادث دی ماه ۱۳۹۶ دنبال می گردد. همچنین اقدام آمریکا که نمونه آن را در ژانویه ۲۰۱۸ شاهد بودیم تنها برای ایران پرخطر نیست لکن توان دارد کشورهای دیگر را نیز دلواپس کند.

مطابق رویه شورای امنیت هر یک از اعضا توان دارند سوژه ای را برای طرح در شورا پیشنهاد دهند، ولی اگر یکی از اعضا مخالف بود، توان دارد در اوائل جلسه درخواست رای گیری برای این دهد که آن مبحث در دستور کار بماند یا خارج گردد. همچنین با توجه به رویه و عرف سیاسی حاکم بر شورای امنیت و دیگر مجامع بین المللی باید کشورهای مخالف این رویه در اکثریت باشند که بتوانند بر علیه این دستور کار اقدامی انجام دهند.

در جلسه ژانویه ۲۰۱۸ در مورد ایران، مخالفت یا معیت نکردن اعضای شورا با نماینده آمریکا در سازمان ملل بیشتر از آن که از حب ایران باشد، از عداوت آن بود که آمریکا با این اقدامش فرایند تازه ای را پایه می گذارد که نشست ها شورای امنیت را توان دارد به ابتذال یا انحراف از اغراض سازمان ملل و شورای امنیت بکشاند. به همین علت تکرار این دست از کارهای هم برای ایران و هم جامعه بین الملل پرخطر هست. 

 شاید بعضی کارشناسان مسایل بین الملل معتقد باشند با توجه به انتقاد جامعه بین الملل و هم پیمانان آمریکا به سیاست های ترامپ بویژه در ارتباط با برجام، تشکیل این جلسه توان دارد فرصتی برای بیان انتقادات باشد و بر علیه آمریکا تمام گردد اما لازم هست به این نکته توجه نماییم که کوشش آمریکا برای طرح مسئله ایران به هر عنوانی بی ربط و با ربط، قانونی و غیرقانونی و تحت فشار سیاسی به سود ایران بویژه در حوزه افکار عمومی نخواهد بود و جا دارد دستگاه دیپلماسی ایران به رایزنی های جدی بویژه با کشورهای عضو شورای امنیت و چهار کشور دیگر عضو دایم این شورا که امضا کننده برجام نیز می باشند پرداخت کند.

در حالی که آمریکا با خارج شدن یک جانبه از برجام قطعنامه ۲۲۳۱ و تعهدها بین المللی اش را نقض کرده و از طرفی به سیاست های دخالت جویانه در امور داخلی ایران (تغییر رژیم و پشتیبانی از بعضی اعتراضات داخلی) روی آورده هست جا دارد تا مسئولین کشور با حساسیت بیش تری سیاست بیگانه کشور را دنبال کنند و تغییرات داخلی سیاسی و اقتصادی آنان را از فضای بیگانه غافل نسازد.

در نه ماه پیش این برای دومین بار هست که نشستی با طرح مبحث ایران در شورای امنیت با کوشش آمریکا تشکیل می گردد و این در حالی هست که مبحث ایران بویژه در حوزه مسایل اتمی و موشکی قرار بود بر طبق برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ از دستور کار خارج گردد. اگر برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ سست و نامستحکم بود تا به حال ترامپ توانسته بود به سادگی ایران را دو مرتبه به دستور کار دایم شورای امنیت تبدیل کند با این حال کوشش آمریکا در این راستا نگرانی های جدی را برای بخش قابل ملاحظه ای از فرهیختگان و افکار عمومی کشور ایجاد می کند که هرگز در حالی که ایران و اروپا مشغول رایزنی برای حفظ برجام می باشند از سوراخی دیگر که فکرش را هم نمی کنند گزیده گردند.

طبق سخنان نیکی هیلی نماینده آمریکا در سازمان ملل، ریاست جمهوری آمریکا، به منظور رسیدگی به مورد ها نقض قوانین بین المللی از سوی ایران و کارهای بی ثبات کننده این کشور در خاورمیانه قرار هست در نشست شورای امنیت شرکت کند.

طبق گفته های هیلی، استراتژی واشنگتن در ازای ایران این هست که آنچه آنان کارهای غلط ایران و نقض قطعنامه های شورای امنیت مطالعه می کنند را معروف کند.

بعضی کارشناسان بر این نظرند هدف آمریکا از برپایی این نشست و حضور ترامپ و در برابر استقبال از حضور حسن روحانی در نشست شورای امنیت تنها ایجاد فضایی برای دیدار و دیالوگ رییسان جمهور ایران و آمریکا هست که دونالد ترامپ مدتی قبل از آن گفت وگو و استقبال کرد.

با توجه به تغییرات سیاسی داخلی ایران و بین المللی و منطقه ای فضای مذاکره و اظهار کرد وگو را هیچکدام از کارشناسان قبول کننده و منتقد دولت روحانی تایید نمی کنند و مذاکره در فضای فعلی را تنها امتیازی برای ترامپ قبل از انتخابات کنگره عنوان نموده اند. همچنین حضور حسن روحانی یا مقامی پایین تر در سطح وزیر امور خارجه عملا به معنای پذیرش نقطه نظر آمریکا هست که معتقد هست ایران در کشور خود، منطقه و جهان دست به کارهای غلط و نقض قطعنامه های سازمان ملل می زند. در حالی که ایران و ۱+۵ با محوریت ایران و آمریکا در سه سال گفتگوها اتمی در دولت حسن روحانی و باراک اوباما کوشش کردند تا مذاکره هایی برد – برد را رقم بزنند.

انتهای پیام

منبع:
اشتراک گذاری

ارسال نظر

گرم طلا
گرم طلا2,800,000-700,00080%
مثقال طلا2,800,000-700,00080%
تمام سکه طرح قدیم2,800,000-700,00080%
تمام سکه بهار آزادی2,800,000-700,00080%
سکه نیم بهار آزادی2,800,000-700,00080%
سکه ربع بهار آزادی2,800,000-700,00080%
دلار آمریکا
شاخص بازار بورس