خبرنما
75 بازدید ۱۳۹۷/۰۶/۰۳

کدام مقصرند؛ مردم یا حکومت ها؟

به گزارش خبرنما به نقل از ایسنا، با افزایش نرخ فرآورده ها لبنی، بعضی از فروشگاه ها از این فرآورده ها تهی گردید و آنچه زیادتر از همه در سبد خرید مردم دیده می گردید، لبنیات بود. این مبحث حتی درباره دوا هم دیده گردید. بیم از کم بودن یا گران شدن دوا موجب گردید آنهایی که مریض دارند به فکر آینده مریض ها شان باشند و به جای یک بسته دارویی که پزشک برای آنان تجویز کرده بدون توجه به مریض ها نیازمند این دوا و بیم از گرانی و کم بودن آن، چند بسته خریداری و در خانه ذخیره کنند.

با شرایط اقتصادی و تورم موجود در کشور و بیم از گران یا کمیاب شدن زیادی از فرآورده ها موجود در بازار پس از اعمال تحریم ها در ایران، بازار شایعات و به تناسب آن رفتارهایی که به نابسامانی وضعیت دامن می زند هم داغ گردید. با نوسان نرخ ارز، حتی بانوان خانه دار هم به صف خرید ارز ملحق شدند تا بتوانند از این طریق هم نفع ببرند و هم برای آینده شان چاره اندیشی کنند. همین امر موجب تشدید به هم زدن تعادل ارائه و درخواست ها و افزایش نرخ ها گردید.

اما پهنه ذخیره سازی و انبار کردن به کالاهای غیرضروری هم رسید. وقتی که مبحث فروش تعداد محدودی آیفون ۱۰ با دلار ۴۲۰۰ تومان مطرح گردید مردم برای خرید آن حمله بردند. در حال حاضر نیز همه در مترو و اتوبوس گرفته تا ضیافت و دورهمی به یکدیگر پیشنهاد می کنند هرچه پس انداز دارند برای خرید خودرو سرمایه گذاری کنند زیرا احتمال افزایش بیشتر از پیش نرخ خودرو در آینده وجود دارد.

گاهی وقت ها بیم از قحطی موجب می گردد مردم به دوران گذشته برگردند و حتی آرد هم ذخیره کنند! نظیر شهروندی که این حرکتش را برای مسافران داخل واگن مترو با صدای بلند داد می زد و اظهار می کرد: «پسرم را فرستادم چند گونی آرد و قوطی روغن خریده و در گوشه انباری ذخیره کردم تا در  دوران بحران گرسنه نمانیم».

شاید بتوان فرهنگ ذخیره و انبار کردن مردم را در اصطلاحات و ضرب المثل های عامیانه من جمله «هرچه که خوار آید، روزی به کار آید» نیز جست وجو کرد.

اما علیرضا زمانی – کارشناس مسائل فرهنگی و اجتماعی – معتقد هست انبار کردن و ذخیره سازی تحت تاثیر شرایط سیاسی و اجتماعی زمانه پیش می رود و به یک فرهنگ مبدل می گردد.    چون مردم ما در طول تاریخ تجربه های مانندی داشته اند، در نتیجه دلواپس آینده می باشند و از بیم نبود ثبات اقتصادی دست به چنین کارهایی می زنند.  

 او با اشاره به اتفاق های همانند در دوران قاجار می گوید: ما از دوران قاجار با قحطی رو به رو بودیم. قحطی هایی که منتج به عارضه های جدی به مردم گردید. یکی از با اهمیت ترین نمونه ها قحطی سال ۱۲۸۸ هجری قمری در زمان ناصرالدین پادشاه بوده هست. در چنین سالی بارش بشدت کم می گردد و فرآورده ها آن چنانی نداشتیم. از آنجایی که قوت غالب مردم نیز گندم و نان بوده هست، تعداد زیادی از مردم از بین می روند.

زمانی ادامه می دهد: آن زمان کسانی که دستشان به دهنشان می دست یافته عمل ذخیره سازی را به نیت کمک به هموطنان شان انجام می دادند و بزرگانی نظیر میرزا یوسف خان مستوفی الممالک  یا میرزا حسین خان سپهسالار که در آن زمان سِمتی هم داشته اند، به نحوی به داد مردم می رسند. آنان طبق اراضی زیادی که داشتند از مردم قصد داشتند به دستاویز کار، خاک اراضی شان را جابه جا کنند و به آنان غذا و دستمزد پرداخت می کردند. زمانی هم که از آنان سؤال می کنند به چه سبب از مردم قصد دارند چنین کاری را انجام دهند، جواب می دهند برای آنکه مردم تنبل بار نیایند و کمک شان شیوه گدایی را ترویج ندهد چنین کاری را انجام می دهند.

این کارشناس مسائل فرهنگی و اجتماعی می افزاید: برای مثال میرزا حسین خان مردم را در قلعه نصرت آباد (در محدوده دانشگاه تهران امروز و میدان مشق) کمک می کرده هست.     قحطی های دوره قاجار موجب گردید تا مردم از گرسنگی بیم دارا باشند.

او علاوه بر این می گوید: در انتهاء دوره رضاشاه، وقتی که متفقین وارد ایران می گردند بیم و فضای بدی در ایران حاکم می گردد. او آن زمان سرباز نیروی هوایی بوده. فروشگاه بزرگی در خیابان سرهنگ سخایی امروزی وجود داشته که مربوط به ارتش بوده هست. او در خاطراتش آورده هست وقتی خبر رسیدن نیروهای متفقین به تهران رسید، من نزدیک این فروشگاه بودم. خانواده های ارتشی ها وارد این فروشگاه شده بودند و آن را غارت می کردند و در عمل چیزی از فروشگاه باقی نماند.

زمانی ادامه می دهد: همان سال ها به سبب اینکه نیروهای متفقین قسمتی از غلات را برای خود و نیروهایشان استفاده می کردند، با مشکلات زیادی رو به رو شده بودیم. در جنگ جهانی اول هم باز با چنین مشکلاتی رو به رو بودیم. به سبب همین رخدادهای و با توجه به سابقه تاریخی که وجود دارد، مردم ما هم زمینه ای برای ذخیره سازی و انبار کردن مواد غذایی دارند. این بیم به سبب نبود برنامه ریزی ها و رخدادهای سیاسی در پیش زمینه مردم وجود دارد.    مردم ما حتی تجربه چنین رخدادی را در دوره معاصر و جنگ ایران و عراق هم دارند. به همین سبب، نگرانی از آینده و نبود ثبات در این زمینه در آنان وجود دارد.

این کارشناس مسائل فرهنگی و اجتماعی بیان می کند: حکومت ها هر جقدر در این زمینه به مردم ضمانت بدهند اما نوعی بیم به سبب وعده هایی که عملی نشده هست، همراه مردم هست. هرکدام از ما شاهد دوره هایی بوده ایم، من شاهد دوران جنگ در دهه ۶۰، پدر بزرگ من در دوره های پیشتر شاهد مسائل دیگر. در نتیجه رخدادهای همانند سینه به سینه و نسل به نسل جابه جا شده و تاثیرات خودش را گذاشته هست. وعده های مدیران هم توان ندارد این شرایط را تغییر دهد، در نتیجه طبیعی هست که ما شاهد چنین صحنه ها و اتفاق هایی باشیم.

انتهای پیام

منبع:
اشتراک گذاری

ارسال نظر

گرم طلا
گرم طلا2,800,000-700,00080%
مثقال طلا2,800,000-700,00080%
تمام سکه طرح قدیم2,800,000-700,00080%
تمام سکه بهار آزادی2,800,000-700,00080%
سکه نیم بهار آزادی2,800,000-700,00080%
سکه ربع بهار آزادی2,800,000-700,00080%
دلار آمریکا
شاخص بازار بورس