خبرنما
57 بازدید ۱۳۹۷/۰۸/۲۷

عبدی: دوربرگردانِ فرهنگی ایده احمدی نژاد بود!

عباس عبدی در روزنامه ایران درج کرد: در دولت پیش به ویژه در زمان شهرداری ریاست آن دولت، سیاستی رایج شدن یافت به اسم دوربرگردان. برمبنای این سیاست که در حوزه حمل‌ونقل بود، در وسط بزرگراه‌ها یک دوربرگردان می‌گذاشتند، در حالی که این کار در تعارض با معنا و عملکرد بزرگراه بود.

اگر هم لازم بود که امکان بازگشتن خودروها از جانب مقابل بزرگراه باشد باید از سمت راست یا خط کندرو خروجی می‌گرفتند و یک پل روی بزرگراه می‌زدند و از سمت کندروی طرف دیگر بزرگراه وارد آن می‌شدند. ولی این کار دو مشکل داشت. در بعضی جاها امکان این کار نبود. در جاهایی هم که امکانش بود، هزینه زیادی داشت. بنابراین خیلی آسان وسط بزرگراه را برداشتند و دوربرگردان درست کردند و تمام!

بنابراین خیلی آسان وسط بزرگراه را برداشتند و دوربرگردان درست کردند و تمام!بعد از شکست فاحشی که در قضیه شبکه‌های اجتماعی اتفاق افتاد و هزینه‌های مادی و معنوی بسیاری ایجاد کرد، حالا رو به رو با مسأله‌ای به اسم مشروب های الکلی هستیم.

در ۴۵ دیروز ۹۵۹ نفر بر اثر استفاده مشروب های الکلی که ظاهراً در بر دارنده الکل متانل بوده هست دچار مسمومیت‌های شدید شده‌اند.

جالب هست که این اتفاق در ماه محرم و صفر رخ داده که حتی اگر میزان استفاده کمتر نشده باشد، بعید هست که اضافه شده باشد. از این تعداد ۸۴ نفر مرگ شده‌اند، ۳۰۵ نفر به فاز دیالیز رسیده‌اند و اعضای داخلی بدنشان دچار مشکلات حاد شده هست و ۲۷ نفر نیز نابینا شده‌اند. اینها عمدتاً در چند استان محدود کشور رخ داده هست.

هزینه‌های اجتماعی، درمانی و بیمه‌ای و اقتصادی این اتفاق را می‌توان پیش بینی کرد و اگر تکرار گردد، نشان می‌دهد که با یک مشکل عمیق رو به رو شده‌ایم. ولی در مواجهه با این مشکل چه اقدامی صورت می‌دهیم؟ در جامعه‌ای که شرب خمر حرام و گناه هست و مستوجب مجازات و نیز در صورت تکرار حکم آن اعدام هست، پس چه طور می‌شود که رفتاری به این مهمی که مجازات آن حدی هست و قابل گذشت هم نیست، تا این اندازه رایج شدن پیدا می‌کند که ظاهراً درصد و میزان استفاده آن بالاست، بطوری که تعداد کسانی که وابستگی به استفاده آن پیدا کرده‌اند نیز چشمگیر هست. آن قدر این پدیده در ایران شایع شده هست که زیادی از اشخاص در در خلال رانندگی نیز بیشتر از حد مجاز استفاده کرده‌اند و تصادفات ترسناکی در کشور به دلیل همین عامل رخ داده هست. در برابر در کشورهایی که استفاده آن آزاد هست، کمتر شاهد این حد از رانندگی در حالت مستی هستیم.

برای مواجهه با این معضل، اخیراً یکی از اشخاص آشنا به امور فقهی، ایده‌ای را طرح کرده هست و با استناد به قواعد موجود و از منظر درون‌دینی نتیجه گرفته هست که:

««استفاده از این مشروبات غیر نرمال، واقعیتی بیگانه هست. اما در واقع بیگانه، ناچاریم به نحو دوفاکتو، وجود این استفاده کنندگان را به رسمیت بشناسیم و برای مراقبت از بیماری‌های پرخطر و مرگ و میرهای متاثر از استفاده مشروب های الکلی غیر نرمال، بایستی مراکزی را به آزمایش این نوع مشروبات اختصاص دهیم.

تولید کننده و یا استفاده کننده، بایستی بتوانند با اشانتیونی از مشروب مد نظر خود مراجعه کنند و به نحو ناشناس و بدون نگرانی از تعقیب‌ها و مجازات‌ها، مشروب خود را آزمایش کند. یا در صورت امکان، دستگاه‌های آزمایش کننده سریع در اختیار آنان قرار داده گردد تا از نرمال بودن یا نبودن مشروب های الکلی مد نظر خود مطمئن گردند.»

عین همین استدلال را برای زنانی که تن‌فروشی می‌کنند می‌توان به کار برد، که البته چندان عجیب هم نیست. ولی همه اینها نوعی دوربرگردان فرهنگی هست.

​​​​​​​​در واقع به جای نگاه ریشه‌ای به مسأله، وارد فرآیند دوربرگردان می‌شویم. اینها جملگی نشان‌دهنده آن هست که عملکرد مجازات و فلسفه حقوق با آنچه که ما مدعی هستیم تطابق ندارد. باید قضیه را ریشه‌ای‌تر حل کرد. نگاه ما به مبحث حقوقی و گناه باید مبتنی بر نظر اجتماعی باشد و گناه را باید از طریق دیگری جلوگیری نمود. این نگاه در همه امور فرهنگی باید جاری و ساری باشد. مسأله محوری این هست که قانون باید متکی بر عدالت و فرهنگ جامعه و با هدف تأمین نظم اجتماعی باشد. قانون ابزاری نیست که حکومت‌ها بتوانند هر طور که خواستند از آن استفاده نمایند.

به جای تلاش برای نفوذ در وجدان و ذهن مردم، آن را رها کرده‌اند و می‌خواهند با تکیه به قانون همه امور را درست کنند. بُرندگی وسیله قانون محدود هست هنگامی که آن را برای هر هدفی استفاده کنیم، به اضطرار از بُرندگی آن کم می‌شود. اگر می‌خواهید به آن طرف بزرگراه فرهنگی بروید خوب تر هست هزینه کنید و پل بزنید، در غیر این صورت با دوربرگردان فرهنگی مشکلی حل نمی‌شود.

هنگامی که دامنه مباحث تحت مدیریت افزایش می‌یابد و از قانون برای کنترل تحولات فرهنگی و اجتماعی استفاده می‌شود، نه فقط کارآمدی قانون را در این زمینه‌ها کاهش می‌دهد لکن از وجاهت و مشروعیت قانون درباره ها دیگر نیز کم می‌کند. برای نمونه هنگامی که از وسیله قانون برای کنترل تحولات فناوری چون ماهواره یا تلگرام و مثل آنان استفاده می‌کنیم بدگمانی جامعه را به اغراض قانون دامن می‌زند. این بدگمانی فقط به این کاربرد محدود نمی‌ماند لکن کلیت قانون را در بر می‌گیرد.

منبع:
اشتراک گذاری

ارسال نظر

گرم طلا
گرم طلا2,800,000-700,00080%
مثقال طلا2,800,000-700,00080%
تمام سکه طرح قدیم2,800,000-700,00080%
تمام سکه بهار آزادی2,800,000-700,00080%
سکه نیم بهار آزادی2,800,000-700,00080%
سکه ربع بهار آزادی2,800,000-700,00080%
دلار آمریکا
شاخص بازار بورس