خبرنما
177 بازدید ۱۳۹۷/۱۰/۲۴

از “بهداری ۵۷” تا “دگرگونی ۹۷”

به گزارش خبرنما به نقل از ایسنا، از زمان تشکیل «اداره کل صحیه» در سال ۱۳۲۰ تا به حال قوانین بسیاری مربوط با سلامت ایرانیان، در کشور مصوب شده و وزرای بسیاری هم در کابینه های متفاوت آمده و رفته و هر کدام به نوبه خود سهمی، چه خوب و چه بد، در بهداشت و معالجه ایرانیان داشته اند.

در آستانه ۴۰ سالگی انقلاب اسلامی ایران، تاریخ وزارت بهداشت را از زمان تشکیل آن در حد “اداره کل” تا به حال که به دومین وزارتخانه بزرگ کشور بدل شده، مرور می کنیم:

از اداره کل صحیه در وزارت داخله تا وزارت بهداری و بهزیستی

اداره امور معالجه کشور تا سال ۱۳۲۰ توسط اداره کل صحیه (بهداری) منسوب به وزارت داخله (کشور) بود. به باعث ماده ۳ قانون اصلاح بودجه سال ۱۳۲۰ که در هشتم آبان ماه ماه همان سال به تصویب مجلس شورای ملی رسید، اداره کل بهداری به وزارت بهداری تبدیل گردد و قبل از تصویب قانون مزبور یعنی در سی ام شهریور ماه ۱۳۲۰، اسماعیل مرآت توسط محمدعلی فروغی – نخست وزیر وقت در ضمن معرفی کابینه به مجلس شورای ملی، به عنوان وزیر بهداری تعیین گردید.

در ۲۷ اسفند ماه ۱۳۵۱ برای تأمین خدمات درمانی کارکنان دولت، قانونی تحت عنوان «خدمات درمانی مستخدمین دولت» تصویب گردید. به باعث ماده ۲ این قانون، سازمانی تحت عنوان سازمان تأمین خدمات درمانی تشکیل گردید و در سال ۱۳۵۲ اساسنامه این سازمان به تصویب مجلس شورای ملی رسید. اما در سال ۱۳۵۳ (۱/۵/۱۳۵۳) به منظور فراهم آوردن و گسترش خدمات رفاهی تشکیل وزارت رفاه اجتماعی به تصویب مجلس شورای ملی رسید و به باعث بند الف ماده ۱ این قانون، وظیفه تأمین بیمه معالجه همه گیر به این وزارتخانه محول شد و به باعث بند ج ماده ۲ این قانون، سازمان تأمین خدمات درمانی مستخدمین دولت از وزارت بهداری منتزع و به این وزارت منسوب گردید.

در سال ۱۳۵۴ (۳/۴/۱۳۵۴) به منظور اجرا، تعمیم و گسترش بیمه های اجتماعی با تصویب مجلس شورای اسلامی، سازمان تأمین اجتماعی تشکیل گردید و در سال ۱۳۵۵ (۱۶/۴/۱۳۵۵) با ادغام وزارت رفاه اجتماعی در وزارت بهداری، وزارتخانه جدید تحت عنوان وزارت بهداری و بهزیستی و با هدف یکپارچگی خدمات بهداشتی درمانی و بیمه خدمات درمانی تشکیل گردید.

بدین ترتیب بود که با تصویب این قانون تولیت امور بهداشت و معالجه و تأمین اجتماعی (بیمه ای و حمایتی) من جمله بیمه خدمات درمانی به طور یکپارچه در حوزه اختیار وزارتخانه واحدی تحت عنوان وزارت بهداری و بهزیستی جای گرفت.

البته در این سال ها واحدهای بهداشتی درمانی من جمله بیمارستان ها علاوه بر بخش دولتی عمدتا توسط جمعیت شیر و خورشید وقت (هلال احمر)، سازمان خدمات اجتماعی، دانشکده های علوم پزشکی، وزارت بهداری و بهزیستی، بنیادها و مؤسسات خیریه اداره می گردیدند. بدین ترتیب در سال ۱۳۵۷ و پیروزی انقلاب اسلامی، تولیت امور بهداشت، معالجه و تأمین اجتماعی من جمله بیمه خدمات درمانی یا وزارت بهداری و بهزیستی و مدیریت واحدهای بهداشتی درمانی من جمله بیمارستان ها با دستگاه های مذکور بود.

آمد و شدهای “بهزیستی” در “بهداری”

اما بعد از برتری انقلاب اسلامی، مطابق مصوبات شورای انقلاب، بیمارستان های منسوب به جمعیت هلال احمر، سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی و بیمارستان های منسوب به بنیادها به وزارت بهداری و بهزیستی جابه جا گردیدند.

بنابر اعلام وزارت بهداشت، در سال ۱۳۵۹ (۲۴/۳/۱۳۵۹) با تصویب شورای انقلاب، سازمان بهزیستی به طور سازمانی مستقل از وزارت بهداری و بهزیستی، ترکیب کمیته امداد امام خمینی (ره)، بنیاد شهید و سازمان تربیتی شهرداری تهران تشکیل شد و اداره آن به عهده ریاست سازمان بهزیستی محول گردید. در سال های بعد کمیته امداد و بنیاد شهید نیز از سازمان بهزیستی منتزع و مؤسسات مستقلی گردیدند.

در سال ۱۳۵۹ (۱۰/۱۲/۱۳۵۹) با توجه به تشکیل سازمان بهزیستی، اسم وزارت بهداری و بهزیستی نیز به وزارت بهداری تغییر یافت، البته توصیف وظیفه ها این وزارت بهداری فراتر از وزارت بهداری پیش از سال ۱۳۵۲ بود. وزارت بهداری موخر کلیه وظیفه ها بهداری و بهزیستی را به استثنای وظیفه ها معاونت بهزیستی عهده دار بود.

در سال ۱۳۶۳ (۱۶/۱۰/۱۳۶۳) مطابق مصوبه مجلس شورای اسلامی، دوباره سازمان بهزیستی به وزارت بهداری ملحق و اسم وزارت بهداری به وزارت بهداری و بهزیستی تبدیل گردد.

وزارت بهداشت، معالجه و تعلیم پزشکی

در سال ۱۳۶۴ به منظور استفاده مطلوب و هماهنگ از ابزارها پزشکی کشور در جهت تأمین و تعمیم بهداشت و معالجه و بهزیستی و تعلیم و پژوهش، وزارت “بهداشت، معالجه و تعلیم پزشکی” در سال ۱۳۶۴ به منظور استفاده مطلوب و هماهنگ از ابزارها پزشکی کشور در جهت تأمین و تعمیم بهداشت و معالجه و بهزیستی و تعلیم و پژوهش، وزارت “بهداشت، معالجه و تعلیم پزشکی” تشکیل گردید و به باعث این قانون کلیه اختیارات وزیر بهداری و بهزیستی و آن قسمت از وظیفه ها و اختیارات وزیر فرهنگ و تعلیم عالی که در رابطه با امور بهداشت، معالجه، تعلیم و پژوهش پزشکی بود به وزیر این وزارتخانه محول گردید. تشکیلات و وظیفه ها این وزارتخانه در سال ۱۳۶۷ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید.

در سال ۱۳۷۳ (۴/۸/۱۳۷۳) با تصویب قانون بیمه همه گیر، سازمان بیمه خدمات درمانی منسوب به وزارت بهداشت، معالجه وآموزش پزشکی تشکیل گردید.

در سال ۱۳۸۳ (۲۱/۳/۱۳۸۳) با تصویب قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی کلیه وظیفه ها تأمین اجتماعی (بیمه ای و حمایتی) از وزارت بهداشت، معالجه و تعلیم پزشکی منفک و به وزارت موخر داده گردید. وابستگی سازمان های بهزیستی، خدمات درمانی و تأمین اجتماعی نیز از وزارت بهداشت، معالجه و تعلیم پزشکی به وزارت جدیدالتأسیس انتقال یافت.

وزرای “بهداری” و “بهداشت” در سال های قبل و بعد از انقلاب

در مجموع وزارت بهداشت از بدو ایجاد آن که به عنوان “وزارت صحیه” در مجموع وزارت بهداشت از بدو ایجاد آن که به عنوان “وزارت صحیه” شناخته می گردید تا پیش از انقلاب اسلامی، ۴۷ وزیر را در کابینه های متفاوت،  به خود دید؛ نخستین آنان دکتر علی اصغرخان مودب الدوله در کابینه میرزاسید ضیاءالدین طباطبایی در سال ۱۲۹۹ شمسی و آخرین شان هم دکتر منوچهر شاهقلی با عنوان وزیر بهداری در کابینه امیرعباس هویدا در سال ۱۳۴۳ بود.

در دوران بعد از انقلاب نیز تا به حال ۱۳ نفر بر کرسی وزارتخانه متولی تندرستی مردم، تکیه زده اند که البته آخرین آنان چند روزی هست به عنوان سرپرست از سوی رییس جمهور معرفی شده و هنوز برای وزارت به مجلس معرفی نشده هست.

یک روانپزشک؛ نخستین وزیر بهداری بعد از انقلاب

نخستین وزیر بهداشت بعد از انقلاب که درست شش روز بعد از  پیروزی انقلاب اسلامی به این سمت منصوب شد دکتر کاظم سامی بود. او تخصص روانپزشکی داشت و از بهمن ماه ۱۳۵۷ تا آبان ماه ماه سال بعد مسیولیت این وزارتخانه را  برعهده گرفت.  

 دکتر موسی زرگر – جراح عمومی نیز دومین وزیر بهداشت بعد از انقلاب بود. او بعد از انتهاء دوره فعالیت دکتر سامی، تا تیر ماه ۵۹ در وزارت بهداشت فعالیت کرد.  

 دکتر هادی منافی جراح عمومی نیز سومین وزیر بهداشتی بود که مسند وزارت بهداری آن زمان را در دست گرفت. دوران مسیولیت او در این وزارتخانه به آذر ماه ۱۳۵۹ تا مرداد ماه ۱۳۶۳ محدود می گردد.    او به عنوان وزیر بهداری دولت های محمدعلی رجایی، محمدجواد باهنر و دولت اول میرحسین موسوی شناخته می گردد. علاوه بر این در دولت دوم میرحسین موسوی و دولت اول و دوم آیت الله هاشمی رفسنجانی به عنوان معاون ریاست جمهور و ریاست سازمان مراقبت از محیط زیست ایران فعالیت کرد.

وی که تصدی وزارت بهداشت در دوران جنگ را به عهده داشت در قسمتی از خاطراتش از حال و هوای خدمت رسانی پزشکی در جبهه های جنگ می گوید: « درباره جنگ توان ندارم هیچ چیز بگویم جز اینکه واقعا معجزه می گردید. پزشکان ما داوطلبانه به جبهه می رفتند. به طوریکه ما اظهار می کردیم نیازی نیست، اینقدر پزشک به منطقه رود.

در آن زمان ما پزشکانی را به جبهه ارسال می کردیم که به طور داوطلبانه می رفتند. البته من یک کار اشتباه هم در آن دوران انجام دادم؛ آن هم این بود که در مجلس قانونی را تصویب کردم که طبق آن هر پزشکی سالی یک ماه به جبهه برود. اما این کار درست نبود. زیرا پزشکی که به زور جبهه می رود، اقدام درستی انجام نمی دهد و از روزی که می رفت، به فکر برگشتش بود. درحالیکه تعدادی از پزشکان هم با اختیار، اراده، ذوق و به طور داوطلبانه به جبهه می رفتند و این اشخاص بودند که وضع را اداره می کردند.»

تشکیل وزارت بهداشت، معالجه و تعلیم پزشکی

»دکتر سید علیرضا مرندی چهارمین وزیر بهداشت بعد از برتری انقلاب بود که دو دوره بر این مسند تکیه زد. دور اول وزارت مرندی از مرداد ماه ۱۳۶۳ تا شهریور ماه ۱۳۶۸ بود و دوره دوم وی نیز  به مرداد ماه ۱۳۷۲ تا شهریور ماه ۱۳۷۶بازمی گردد. مرندی همان وزیری هست که در دوره او وزارت بهداری و بهزیستی به وزارت بهداشت، معالجه و تعلیم پزشکی تغییر اسم و ساختار داد.  

“مرندی” در زمان وزارت “منافی”  “مرندی” در زمان وزارت “منافی” نیز معاون بهداشت وزارت بهداری آن زمان بود. اقدام برای ساخت دانشگاه های علوم پزشکی و توسعه آن، تربیت نیروی متخصص و فوق تخصص در جهت بی احتیاج کردن کشور به پزشکان هندی، پاکستانی و بنگلادشی، راه اندازی شبکه بهداشت کشور و اقداماتی مثل واکسیناسیون و رساندن سطح آن به بالای ۹۰ و ۹۵ درصد و بدین ترتیب افزایش شاخص های بهداشتی کشور آن هم در شرایط جنگ تحمیلی، من جمله کارهای موثر دوران کاری وی در وزارت بهداشت بود.  

وزیریِ جراح امام

 دکتر ایرج فاضل فوق تخصص جراحی عروق پنجمین و البته نخستین وزیر بهداشت دولت اول اکبر هاشمی رفسنجانی بود که توسط مجلس سوم استیضاح و برکنار گردید. وی بعد از مرندی به وزارت بهداشت راه یافت و تا مرداد ماه ۱۳۷۲ در وزارت بهداشت ماند.  

وی پیشینه وزیری وزارت علوم را نیز دارد و در دوران تصدی وی بر وزارت علوم و وزیری “مرندی”  وی پیشینه وزیری وزارت علوم را نیز دارد و در دوران تصدی وی بر وزارت علوم و وزیری “مرندی” در وزارت بهداشت، بحث انتزاع تعلیم پزشکی از وزارت علوم و انتقال آن به وزارت بهداشت، اتفاق افتاد.  

 فاضل علاوه بر این از پزشکان و جراحان امام خمینی (ره) بود و من جمله پزشکانی بود که در جریان و روند معالجه امام (ره) حاضر بود و روزهای انتهایی حیات امام کنار وی بود. وی علاوه بر این چندین سال ریاست فرهنگستان علوم پزشکی را عهده دار بود. علاوه بر این در دوره موخر انتخابات نظام پزشکی به عنوان رییس کل این سازمان انتخاب گردید اما با مطرح شدن بحث قانون منع بکارگیری بازنشستگان،  خود به این سبب کناره گیری داد.  

 پس از برکناری فاضل،  دکتر رضا ملک زاده جایگزین وی گردید. او فوق تخصص گوارش و کبد بود و از ۲۳ دی ماه ۱۳۶۹ تا مرداد ماه ۱۳۷۲ در وزارت بهداشت فعالیت کرد. وی نیز از دولت یازدهم تا به حال،  معاون پژوهشی وزارت بهداشت هست.

بعد از ملک زاده نیز دکتر سید علیرضا مرندی بار دیگر به وزارت بهداشت راه یافت. دومین دوره وزارت وی از مرداد ماه ۱۳۷۲ تا شهریور ماه ۱۳۷۶ بود.

دکتر محمد فرهادی نیز بعد از مرندی به وزارت بهداشت راه یافت. وی متخصص گوش، حلق و بینی هست و از شهریور ماه ۷۶ تا شهریور ماه ۱۳۸۰ در وزارت بهداشت ماند. فرهادی نیز علاوه بر وزارت بهداشت، در وزارت علوم نیز پیشینه وزارت دارد.

نهمین وزیر نیز مسعود پزشکیان بود. پزشکیان از شهریور ماه ۱۳۸۰ تا شهریور ماه ۱۳۸۴ در این وزارتخانه فعالیت داشت. وی آخرین وزیر بهداشت در دولت اصلاحات بود و فوق تخصص قلب و عروق هست. شاید بتوان اجرای برنامه پزشک خانواده روستایی در اواخر دولت هشتم را من جمله نقاط عطف مسوولیت پزشکیان در وزارت بهداشت قرائت کرد؛ طرحی که از آن به عنوان “نسخه شفابخش نظام سلامت” شاید بتوان اجرای برنامه پزشک خانواده روستایی در اواخر دولت هشتم را من جمله نقاط عطف مسوولیت پزشکیان در وزارت بهداشت قرائت کرد؛ طرحی که از آن به عنوان “نسخه شفابخش نظام سلامت” یاد می گردد و از همان سال ها تا به حال مکررا گرفتار تغییر شده هست و همچنان ورود آن به شهرها با اما و اگر مواجه است و نسخه شهری آن چند سالی هست که به دو استان مازندران و فارس محدود شده هست.

همزمان با روی کار آمدن دولت نهم، دکتر کامران باقری لنکرانی – فوق تخصص گوارش و کبد به عنوان وزیر ایده ای دولت به مجلس معرفی گردید. دوره وزارت وی به شهریور ماه ۱۳۸۴ تا شهریور ماه ۱۳۸۸ مربوط می گردد و با تشریح رییس جمهور وقت از وی،  به “هلو” دوره وزارت وی به شهریور ماه ۱۳۸۴ تا شهریور ماه ۱۳۸۸ مربوط می گردد و با تشریح رییس جمهور وقت از وی،  به “هلو” سرشناس گردید که البته بعدها عنوان نمود که از اینچنین خطاب کردن رییس جمهور ناراحت شده هست.

با روی کار آمدن لنکرانی در وزارت بهداشت دولت نهم، جهت استقرار برنامه پزشک خانواده در روستاها و شهرهای زیر ۲۰هزار نفر به حدود ۷هزار پزشک خانواده احتیاج بود و این درحالی بود که این تعداد پزشک برای اجرای این برنامه فراهم نبود و بدین ترتیب در پی اقداماتی که انجام شد و بنابر اعلام مدیران وقت، حدود ۶۵۰۰ پزشک در شهرهای زیر ۲۰هزار نفر و منطقه های روستایی مستقر گردیدند.

شاید بتوان اقدام با اهمیت دیگر این دوران را برداشتن گامی در جهت کاهش فوت های متاثر از حوادث ترافیکی قرائت کرد. در این راستا کاری بین قسمتی با مشارکت پلیس و سایر دستگاه های مربوط شروع گردید و پایگاه های اورژانس شهری و جاده ای نیز گسترش یافت. بدین ترتیب بود که علیرغم افزایش سفرها، فوت و میر متاثر از حوادث ترافیکی کاهش یافت.

تامین مالی معالجه بعضی مریضی های خاص مثل پیوند کبد و رایگان شدن آن نیز در این دوران انجام شد.

تصمیم رییس دولت دهم برای استفاده از بانوان در کابینه، مقدمات خداحافظی لنکرانی از وزارت بهداشت را فراهم کرد. البته با داغ شدن بحث انتخابات یازدهم ریاست جمهوری، گمانه زنی هایی برای حضور لنکرانی در عرصه رقابت انتخابات یازدهم مطرح گردید و وی در آخر با حضور در ستاد انتخابات وزارت کشور و ثبت نام پا به عرصه رقابت گذاشت؛ رقابتی که البته چندان دوام نیاورد و در نهایت وی به سود یکی دیگر از کاندیداها کنار رفت.

 نخستین وزیر زن تاریخ انقلاب

با خداحافظی لنکرانی از وزارت بهداشت،  دکتر مرضیه وحید دستجردی به عنوان نخستین وزیر زن کابینه در دولت دهم به مجلس معرفی گردید. وی متخصص بانوان و زایمان و البته دومین وزیر بهداشت برکنار شده در طول سال های بعد از انقلاب هست. دوران فعالیت دستجردی به شهریور ماه ۱۳۸۸ تا دی ماه ۱۳۹۱ محدود می گردد. او در دوران فعالیتش به وسیله اصرارش بر آنچه که “روشن کردن چراغ پزشک خانواده در شهرها” او در دوران فعالیتش به وسیله اصرارش بر آنچه که “روشن کردن چراغ پزشک خانواده در شهرها” می قرائت کرد، به وزیر پزشک خانواده سرشناس گردید.

در نهایت نیز دستجردی بواسطه بعضی اختلافاتش با رییس جمهور وقت، کنار گذاشته گردید؛ اختلافاتی که البته تاثیر منفی به ویژه در حوزه دارویی داشت و کمبودهای بیشتر از ۳۰۰ قلم دوا را رقم زد؛ به به صورتی که وی چندین مرتبه از عدم تخصیص ارز دوا و آنچه که “در نهایت نیز دستجردی بواسطه بعضی اختلافاتش با رییس جمهور وقت، کنار گذاشته گردید؛ اختلافاتی که البته تاثیر منفی به ویژه در حوزه دارویی داشت و کمبودهای بیشتر از ۳۰۰ قلم دوا را رقم زد؛ به به صورتی که وی چندین مرتبه از عدم تخصیص ارز دوا و آنچه که “اختصاص ارز دارو به واردات اقلامی مثل دسته بیل، غذای سگ و لوازم آرایشی و …”

در پی حاشیه های ایجاد شده در ماه های انتهایی دولت دهم در وزارت بهداشت و اختلاف نظر دستجردی با رییس دولت وقت که در آخر  به برکناری وی منتج گردید، دکتر محمد حسن طریقت منفرد -چشم پزشک- جایگزین او گردید. وی از دی ماه سال ۹۱ تا روزهای انتهایی دولت دهم در این سمت فعالیت کرد. وی نیز خود را بزرگ شده “پزشک خانواده” قرائت کرد و در دوران کوتاه حدود شش ماه فعالیتی که در این وزارتخانه داشت، کوشش کرد که پزشک خانواده را به سرعت در چند استان پیاده کند؛ برنامه هایی که به سرانجامی نرسید و در دولت بعدی به سبب آنچه که “اجرای شتابزده” وی نیز خود را بزرگ شده “پزشک خانواده” قرائت کرد و در دوران کوتاه حدود شش ماه فعالیتی که در این وزارتخانه داشت، کوشش کرد که پزشک خانواده را به سرعت در چند استان پیاده کند؛ برنامه هایی که به سرانجامی نرسید و در دولت بعدی به سبب آنچه که “اجرای شتابزده” آن خوانده گردید، متوقف گردید.

سیدحسن هاشمی و “تحول” در تندرستی

با روی کار آمدن دولت یازدهم و اراده روحانی برای تغییر و دگرگونی در نظام بهداشت و درمانی کشور،  دکتر سید حسن هاشمی – چشم پزشک به مجلس شورای اسلامی معرفی و در نهایت هم با ۲۶۰ رای موافق، به عنوان وزیر بهداشت، معالجه و تعلیم پزشکی انتخاب گردید.

ظرفیت فراوان کسری اعتبارات انباشه شده از سال های قبل، کمبودهای قابل ملاحظه دارویی تحت تاثیر اختلافات دستجردی با رییس جمهور وقت در اواخر دولت دهم و عدم تخصیص ارز دوا و… از بزرگ ترین چالش های پیش روی دولت یازدهم در حوزه تندرستی بود.

بر همین اساس در اوائل تصدی هاشمی بر وزارت بهداشت،  اقدامی سریع جهت حل بحران دوا و برگشت نرخ آن به سال ۹۱، مهمترین ماموریت وی مدنظر داشته گردید و بدین ترتیب بود که “برگشت آرامش به حوزه دارو” بر همین اساس در اوائل تصدی هاشمی بر وزارت بهداشت،  اقدامی سریع جهت حل بحران دوا و برگشت نرخ آن به سال ۹۱، مهمترین ماموریت وی مدنظر داشته گردید و بدین ترتیب بود که “برگشت آرامش به حوزه دارو” به عنوان یکی از دستاوردهای دولت در انتهاء یکصد روز کاری، خبرساز گردید.

شروع جراحی در وزارتخانه مریض

بعد از این تحولات و ایجاد ثبات نسبی در حوزه دوا و معالجه مردم، زمزمه های جراحی در وزارتخانه ای که وزیر آن را “بیمار” بعد از این تحولات و ایجاد ثبات نسبی در حوزه دوا و معالجه مردم، زمزمه های جراحی در وزارتخانه ای که وزیر آن را “بیمار” می قرائت کرد، آغاز شد.

بر همین اساس بود که در ۱۵ اردیبهشت ۹۳ طرح دگرگونی نظام تندرستی که از محورهای شعارهای انتخاباتی رییس جمهور نیز بود، با اولویت “درمان” بر همین اساس بود که در ۱۵ اردیبهشت ۹۳ طرح دگرگونی نظام تندرستی که از محورهای شعارهای انتخاباتی رییس جمهور نیز بود، با اولویت “درمان” به عنوان اقدام اورژانسی نظام تندرستی و با هشت بسته درمانی و با هدف تحقق اغراض بر زمین مانده برنامه پنجم توسعه و بالا بردن وضع بهداشت و معالجه مردم شروع گردید.

افزایش پوشش بیمه تندرستی و کاهش هزینه مریض ها در بیمارستان های وزارت بهداشت من جمله مباحثی بود که در اوائل طرح دگرگونی بر آن تاکید گردید و بدین ترتیب بود که در قالب این طرح حدود ۱۱ میلیون تن بیمه گردیدند و به اقرار مدیران امر سطح پوشش بیمه تندرستی به حدود ۹۵ درصد رسید.

عملیات نوسازی بیمارستان ها و افزایش تخت های بستری

عملیات نوسازی بیمارستان ها و افزایش تخت های بستری (ساخت بیشتر از ۳۰هزار تخت بیمارستانی و افزایش ۵۰ درصدی تخت های مراقبت ویژه)، طرح هایی برای ماندگاری پزشکان در منطقه های محروم و همچنین مقیمی پزشکان، ساخت بیشتر از ۲۵۰ کلینیک ویژه، دگرگونی در اورژانس های بیمارستانی و پیش بیمارستانی به ویژه در پایگاه های اورژانس هوایی، رایگان کردن زایمان طبیعی و راه اندازی جایگاه ها معالجه ناباروری دولتی و … من جمله کارهای تغییری در حوزه معالجه بود.

در حوزه بهداشت نیز اندکی کار دشوارتر بود و بالطبع بروز نتیجه های آن هم به سرعت کارهای معالجه و البته قابل درک نبود، اما در هر حال علاوه بر از سرگیری برنامه مکمل یاری برای گروه هایی مثل روستاییان و محصلین و ورود واکسن پنتاوالان به برنامه واکسیناسیون ملی و اقداماتی از این قبیل، شاید بتوان تکمیل شبکه بهداشت و توسعه آن به شهرها و البته راه اندازی پرونده الکترونیک تندرستی را من جمله کارهای هاشمی در این دوره وزارت بهداشت قرائت کرد.

سی و چند سال بعد و بازطراحی شبکه بهداشت

در همین راستا بعد از حدود سی و چند سال فعالیت شبکه بهداشتی کشور، بازطراحی آن با توجه به ساختار جمعیتی و تغییر سیمای مریضی ها، کلید خورد. بدین ترتیب بسته خدمات تندرستی روان و عارضه های اجتماعی، مشاوره تغذیه، خدمات مراقبت های دهان و دندان و علاوه بر این مقابله با مریضی های غیرواگیر وارد شبکه بهداشت گردید.

علاوه بر این کوشش گردید شبکه بهداشت به شهرها و به ویژه حاشیه شهرها وارد گردد و در این راستا پایگاه های تندرستی و جایگاه ها جامع خدمات تندرستی طراحی و اجرایی گردید و بر طبق آخرین آمار ارایه شده تا به حال حدود ۵هزار پایگاه تندرستی و ۲هزار مرکز جامع خدمات تندرستی راه اندازی شده هست. علاوه بر این به اقرار مدیران وزارت بهداشت تا به حال برای حدود ۶۵ تا ۷۰ میلیون ایرانی پرونده الکترونیک تندرستی متشکل و در همین قالب نیز خدمات بسیاری ارایه شده هست.

در مجموع میتوان اظهار کرد که تحولات و برنامه هایی که قسمتی از آنان به اقرار خود وزیر بهداشت هم “ریسک” بود، من جمله بازبینی در کتاب تعرفه ها، در دوره وزارت سیدحسن قاضی زاده هاشمی و البته با تایید شرکایش در دیگر ارکان موثر در نظام تندرستی، کلید خورد و بدین ترتیب بود که اجرای “دگرگونی سلامت”،  در مجموع میتوان اظهار کرد که تحولات و برنامه هایی که قسمتی از آنان به اقرار خود وزیر بهداشت هم “ریسک” بود، من جمله بازبینی در کتاب تعرفه ها، در دوره وزارت سیدحسن قاضی زاده هاشمی و البته با تایید شرکایش در دیگر ارکان موثر در نظام تندرستی، کلید خورد و بدین ترتیب بود که اجرای “دگرگونی سلامت”،  پناهی گردید برای دست تنگی مریض ها و دگرگونی در سیمای تندرستی ایرانیان.

البته در ادامه کار به سبب آنچه که کم بودن اعتبارات مالی مطرح گردید، بعضی از بسته های طرح دگرگونی به ویژه در حوزه معالجه، تعدیل یافته و یا به قولی اصلاح گردیدند.

برگشت به وزارت بهداشت بعد از ۲۰ سال

در دولت دوازدهم نیز “هاشمی” در دولت دوازدهم نیز “هاشمی” دوباره به مجلس معرفی و با رای بالای نمایندگان، فعالیتش در وزارت بهداشت را دنبال کرد. اما در ادامه راه به سبب آنچه که “عدم سازگاری با سازمان برنامه و بودجه” اما در ادامه راه به سبب آنچه که “عدم سازگاری با سازمان برنامه و بودجه” و فراهم نشدن اعتبارات مربوط به طرح دگرگونی عنوان گردید، کناره گیری داد.

اوایل دی ماه سال کنونی نیز با پذیرش استعفای هاشمی از سوی رییس جمهور، دکتر سعید نمکی دارای دکترای ایمنولوژی به عنوان سرپرست وزارت بهداشت معرفی گردید. وی پیش از این و حدود بیشتر از ۲۰ پارسال، معاون بهداشت وزارت بهداشت بوده هست.  

 طرح دگرگونی نظام تندرستی در دولت یازدهم و دوازهم با هدف گسترش خدمات سلامتی و البته مراقبت مالی از شهروندان کار خود را شروع نمود و در مسیر اجرا نیز چندین مرتبه مورد بازدید رییس و کارشناسان سازمان جهانی بهداشت جای گرفت و تا این مقطع زمانی ادامه یافته هست. اما با خداحافظی هاشمی از کابینه، سؤال بنیادی این بود که سرنوشت این طرح به عنوان بزرگ ترین پروژه اجتماعی دولت چه می شود و با توجه به تمام قبول کنندگان و مخالفانی که دارد، گرفتار چه تغییراتی خواهد گردید؟. سوالی که سعید نمکی – سرپرست وزارت بهداشت اینچنین به آن جواب داد: «طرح دگرگونی نظام تندرستی طرح دولت روحانی هست و ما نیز با قوت و شدت آن را پیش می بریم. بر این اساس در راستای برنامه ها و کارهای برای کاهش هزینه های کمرشکن، توسعه زیرساخت ها، تامین دوا های بنیادی مریض ها خاص و صعب العلاج، ماندگاری پزشکان در منطقه های محروم و … که از پکیج های طرح دگرگونی بودند با شدت زیادتر ادامه خواهند یافت.»

انتهای پیام

ایسنا- زهرا روزبروزی

منبع:
اشتراک گذاری

ارسال نظر

گرم طلا
گرم طلا2,800,000-700,00080%
مثقال طلا2,800,000-700,00080%
تمام سکه طرح قدیم2,800,000-700,00080%
تمام سکه بهار آزادی2,800,000-700,00080%
سکه نیم بهار آزادی2,800,000-700,00080%
سکه ربع بهار آزادی2,800,000-700,00080%
دلار آمریکا
شاخص بازار بورس