خبرنما
95 بازدید ۱۳۹۷/۰۶/۲۰

اتاق های شیشه ای فاصله ها را کاهش می دهند؟

به گزارش خبرنما به نقل از ایسنا، یکی از معاونان صداوسیما چندی قبل در یک مراسم رسمی به طرح این سوال پرداخت که به چه سبب تمامی عاملان صداوسیما در یک اتاق شیشه ای قرار دارند و پس از آن دلیل را اینچنین توضیح داد، «آنها باید رابطه خود را با مردم حفظ نمایند.»

»در همین راستا خبرنگار ایسنا با چهار فعال رسانه که همگی مسئولان مسوول روزنامه ها می باشند گفت وگو کرده تا نظر آنان را در مورد رابطه میان صداوسیما و مردم جویا شود.

صداوسیما بیشتر از ۵۰ درصد مردم را نمی بیند

مهدی رحمانیان، مدیر مسؤول «روزنامه شرق» با بیان اینکه اصلی به نام شفافیت وجود دارد، می گوید: یکی از رسالت های جدی رسانه ها این هست که کوشش کنند مسؤولان در اتاق شیشه ای قرار دریافت کنند؛ به این معنی که شفافیت وجود داشته باشد.   البته بنظرم صداوسیما نتوانسته مساله را خوب فهم کند به سبب اینکه مساله، فیزیک اتاق شیشه ای نیست لکن معنا آن هست که مسؤولان هر کاری انجام می دهند، واضح باشد.

او در مورد اینکه آیا وجود اتاقک شیشه ای توان دارد رابطه مسؤولان صداوسیما با مردم را حفظ کند، خاطرنشان می کند: صداوسیما اتفاقا رفوزه هست چون آنجا که به سود خودش هست بر علیه دولت خبر کار می کند و برنامه می سازد اما جاهایی که به صرف او نیست سکوت می کند، دوربین او خاموش هست و چیزی دیده نمی شود. صداوسیما به عنوان یک رسانه وسیع که اصطلاح ملی را همراه دارد، نمره خوبی نمی گیرد و مشروط است. مردم ما نقطه نظرات خود را در انتخابات ها بیان می کنند و نظر مردم نوعا از صندوق رأیها بیرون می آید. مشی صداوسیما در زمان انتخابات با بخش عظیمی از مردم که رأی آنان حیاتی بود، چه طور هست؟ آیا صداوسیما قبل از انتخابات، خبر ها فردی که نماینده مردم شده را زیادتر پوشش می داد یا فردی که کمتر مورد اقبال بود؟ در نتیجه میتوان نتیجه گرفت که صداوسیما با اکثریت مردم هم آواز و همساز نیست و با اقلیتی از مردم امکان دارد هم ساز باشد. طبیعی هست که صداوسیما بیشتر از ۵۰ درصد مردم را نمی بیند، برنامه ها، سریال ها و فیلم هایی که می سازد و اخباری که پوشش می دهد برای کمتر از ۵۰ درصد مردم هست.

مدیرمسؤول روزنامه «شرق» به راهکاری برای کاهش فاصله میان مردم و مسؤولان صداوسیما اشاره و بیان می کند: صداوسیما باید مشی حرفه ای و صادقانه با مردم داشته باشد، صداوسیما اگر به نیروهای شایسته و کیفی که دارد، اذن دهد به میدان بیایند و به نحو حرفه ای در رسانه عمل کنند به نظرم اینچنین قطعا موفق می گردند.

صداوسیما از حجم های مردمی بهره ببرد

محمدعلی پیرعلی، مدیرمسؤول «سیاست روز» در مورد وضع سازمان صداوسیما می گوید: عارضه جدی که در حال حاضر متوجه مجموعه رسانه ملی هست، این هست که صداوسیما از وظیفه و ماموریت کلیدی خود فاصله گرفته؛ یعنی متاسفانه تا حدی درگیر روزمرگی و مواردی شده که به طور اساسی با ماموریت کلان خود فاصله دارد. علاوه بر این صداوسیما این مجال را از خود گرفته که قدری به آن وظیفه ها ذاتی و کلیدی خود پرداخت کند. در واقع هنوز احساس نمی کنم که مسؤولان صداوسیما در فضایی باشند که بتوانند مستقیما با مردم رابطه نزدیکی ایجاد کنند و منعکس کننده دیدگاه و رویکردهای مردم باشند.

او ادامه می دهد: مسؤولان این مساله را امکان دارد در کلام مدعی گردند اما من دست کم به عنوان یک فرد که در رسانه فعالیت می کند، گمان نمی کنم که در رسانه ملی این اتفاق افتاده باشد؛ ضمن اینکه نیازمند تحولات بنیادی در ساختار و مسائل کلان صداوسیما هستیم. ممکن نیست که تنها بایک موضع گیری سطحی بتوانید اتاق شیشه ای را ایجاد کنید و رابطه خود را با مردم تلطیف و نزدیک کنید. در حقیقت این مساله نیازمند تغییر در باورها، رویکردها و ساختارهای کلانی هست که در رسانه ملی از سال ها قبل شکل گرفته هست. علاوه بر این کار پیچیده ای هست که امید داریم این عزم و عزم در مسؤولان صداوسیما ایجاد شود تا در این مسیری که مدنظر داشته و هدف گذاری کرده اند برای اینکه با مردم رابطه نزدیک دارا باشند و منعکس کننده نگاه مردم باشند، موفق گردند.

مدیرمسؤول روزنامه «سیاست روز» با اشاره به راه حلی برای کاهش فاصله میان مردم و مسؤولان صداوسیما اظهار می کند: راه حل این هست که کارها به مردم واگذار شود. صداوسیما توان دارد یک نقش حاکمیتی برقرار و در ساخت برنامه ها از حجم های مردمی استفاده نماید. صداوسیما این حلقه را باید باز کند و بشکند و باید زیادی از امور را به گروه های دانشجویی و مردمی خوش فکر که در حوزه های متفاوت فعالیت می کنند، واگذار نماید. صداوسیما باید بتواند تنظیم کننده ارتباطات این ها باشد، اگر این کار را انجام دهد، رسانه ملی موفق خواهد گردید اما در غیر این صورت هیچ رخدادی نمی افتد.

پیرعلی در انتهاء می گوید: جدیدا رخدادهای خوبی افتاده یعنی صداوسیما اهتمام می کند بعضی خبر ها را منعکس کند اما اندکی دیرهنگام این کار را انجام می دهد. ما برای اینکه بتوانیم بیننده را از سمت رسانه بیگانه به داخلی معطوف کنیم نیازمند این هستیم که اعتماد مردم را جلب کنیم. رسانه ملی باید در انعکاس خبر ها به مردم امانتداری کند و مردم را محرم بداند؛ البته در اغلب مورد ها این اتفاق نمی افتد و می اندیشد مردم نباید از بعضی خبر ها آگاه گردند. این در حالی هست که هیچ اشکالی ندارد زیرا بعضی نارسایی ها، موانع و مشکلات مطرح می شود، اتفاقا صداوسیما باید پیش دستانه و زودتر از رسانه بیگانه عمل کند تا مردم احساس کنند خبر ها حقیقی را به دور از هرگونه اغراق و بزرگ نمایی توان دارند از رسانه های داخلی به ویژه رسانه ملی بشنوند و لازم نیست به سمت رسانه بیگانه بروند و اصل خبر را جویا گردند.

بی اعتمادی بدترین آفت برای یک رسانه هست

حسین عبداللهی، مدیرمسؤول روزنامه «آرمان امروز» با بیان اینکه صداوسیما یک رسانه بدون رقیب هست، اظهار می کند: اگر بخواهیم میزان تأثیرگذاری و رابطه میان رسانه و مردم، حقیقی سنجیده شود به افکارسنجی دقیقی احتیاج دارد. در حقیقت با توجه به گفته یک نفر یا مسؤول در جایی که رقیبی برای رسانه وجود ندارد و رسانه تنها یک نفر هست و یک طرفه مسائل را انتقال می دهد نمی شود اظهار کرد که میزان اعتماد چه طور هست. اما آنچه برآیند مردم هست از طریق افکارسنجی ها و اقبالی که ناخودآگاه به رسانه های دیگر دارند، نشان می دهد که صداوسیما شاید در مسائل سرگرمی توانسته هست موقعیت خوبی را داشته باشد. اما اعتماد مردم به صداوسیما به مساله دیگر هست؛ ممکن هست فردی خبر ها صداوسیما را ببیند اما اعتماد صد درصد به آن نداشته باشد. اگر مردم به رسانه هایی که در حال حاضر فعال می باشند اعتماد کافی نداشته باشند برای دستیابی به خبر ها بیکار نمی نشینند و دنبال این می باشند که اصل خبر را پیگیری کنند.

او ادامه می دهد: رسانه ای که تحت عنوان صداوسیما هست و نام ملی را همراه دارد باید پوشش دهنده تمام افکار و اقوام در کل ایران باشد. این دربرگیری لازمه این هست که صداوسیما خود را بسنجد تا بتواند برنامه های خود را طبق خواسته های مردم اعتمادسازی کند. نبود رقیب در صداوسیما نشان دهنده این هست که تنهاست و نیازی ندارد که خود را بررسی و بازتولید کند.

عبداللهی با اشاره به وضع اعتماد مردم به صداوسیما می گوید: اگر ما برنامه های ورزشی و سرگرمی را جدا کنیم می بینیم که در عمل صداوسیما در تولید برنامه هایی که به افکار و دیدگاه های متفاوت مردم  برمی شود، توجهی ندارد.  در نتیجه حضور این اشخاص با این نگاه سیاسی در برنامه های سیاسی تأثیرگذار هست و بخش اعظمی از مردم را که این دیدگاه را ندارند، پوشش نمی دهد. نبود تضارب آرا بین گرایش های متفاوت جامعه موجب می شود که قسمتی از جامعه نسبت به خبر ها و برنامه سیاسی صداوسیما بی اعتماد گردند. این بی اعتمادی برای رسانه بدترین مساله هست.

او ادامه می دهد: ای کاش صداوسیما مثل روزنامه ها از مردم برای مراجعه خود به این رسانه مبلغی می گرفت و در این زمان مشخص می گردید که صداوسیما چقدر بیننده دارد. در نتیجه مدیر رسانه ای موفق هست که قدرت تحمل دیدگاه های متفاوت را داشته باشد و برای ایجاد فضای نشاط سیاسی در جامعه اذن تبلور افکار را در رسانه بدهد. تا وقتی که این حرکت صورت نگیرد قسمتی از جامعه به عنوان کسانی که نگرشی به غیر از مسؤولان صداوسیما دارند مدام نسبت به تولیدات صداوسیما بویژه بخش سیاسی دچار شک و بی اعتمادی می گردند. در حقیقت بی اعتمادی بدترین آفت برای یک رسانه هست اما این رسانه به سبب اینکه رقیبی ندارد در هر شرایطی یکه تازی می کند اما این یکه تازی دلیلی بر این نیست که مردم تمایل صد درصدی به پذیرش خبر ها، آنالیز ها و دیگر برنامه های صداوسیما دارا باشند.

مدیرمسؤول روزنامه «آرمان امروز» با اشاره به وضع اعتماد مردم نسبت به رسانه های دیگر دنیا می گوید: اگر نظرسنجی کنیم که میزان نگاه مردم به رسانه های غیر از صداوسیما چقدر است به این نتیجه می رسیم که وقتی صداوسیما نتواند طبق دیدگاه های متفاوت سیاسی، فرهنگی و اجتماعی در جامعه  جذب بیننده داشته باشد، ناخودآگاه بیننده نیز برای رسیدن به خبر ها و اطلاعات به رسانه های دیگر مراجعه می کند. در حقیقت این رسانه های دیگر نیز میان خبر ها و اطلاعات، آنالیزهای خاص خود را عرضه می دهند. صداوسیما ناخودآگاه قسمتی از جامعه را ترغیب می کند که به رسانه های دیگر توجه نمایند. در حقیقت کارکرد صداوسیما موجب این اتفاق می شود که پرخطر هست. به سبب اینکه این رسانه ها آنالیزهای خاص خود را عرضه می دهند.

عبداللهی اظهار می کند: نوع نگاه صداوسیما به مساله های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی به شکلی شده هست که مردم اعتماد کافی به صداوسیما ندارند. در نتیجه این سازمان راه حلی ندارد بجز اینکه صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران باشد نه صداوسیمای یک گروه و طیف سیاسی. در حقیقت بزرگترین آفت برای صداوسیما یک طرفه بودن بعضی برنامه هاست. رسانه باید محل تضارب رأیها باشد، کل جامعه را دربربگیرد و مردم احساس کنند که این رسانه در زمینه نگرش بی طرفانه به فرهنگ ها، گروه های سیاسی و اقوام گام برمی دارد. در حقیقت از طریق رسانه انسجام و وحدت ملی ایجاد می شود. رسانه ملی توان ندارد با افکار یک گروه و جریان همسو شود لکن باید همه جریان ها را دربربگیرد.

ایراد اینجا هست که قسمتی از جامعه را در برنامه سازی، عرضه گزارش ها، آنالیز ها و میزگردهای سیاسی نمی بینیم؛ در نتیجه همین بخش از جامعه دیگر اعتمادی به رسانه ملی نخواهند داشت و به رسانه های دیگر مراجعه می کنند. اگر آمار این نوع اشخاص بالا برود یعنی مسئولان صداوسیما در ساختن و برنامه ریزی برای فرآیندی که بتواند موجب نزدیکی گروه های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جامعه شود، ناکام مانده هست.

تلویزیون به مردم نزدیک شده هست!

آرش خوشخو، مدیرمسؤول روزنامه «هفت صبح»  درباره وضعیت رابطه مسؤولان صداوسیما با مردم اظهار می کند: تکاپوی تلویزیون برای نزدیک شدن به آنچه مردم قصد دارند و می گویند در یک سال گذشته زیادتر احساس می شود؛ شاید به سبب شرایط دولت هست و قاعدتا مردم مطالبه گرند و دولت هم باید پاسخگو باشد. تلویزیون تا حدودی اهتمام کرده در مورد مطالبه گری از دولت و مسؤولان دولتی به مردم نزدیک شود؛ برای مثال برنامه صبحگاهی «حالا خورشید» با اجرای رضا رشیدپور  و «دورهمی» انتقادات مسؤولان دولتی را داشت که به زبان مردم هم نزدیک بود و ما می شنیدیم.

در مجموع حرکت تلویزیون برای نزدیک شدن به مردم در یک سال گذشته را مثبت می دانم.

انتهای پیام

منبع:
اشتراک گذاری

ارسال نظر

گرم طلا
گرم طلا2,800,000-700,00080%
مثقال طلا2,800,000-700,00080%
تمام سکه طرح قدیم2,800,000-700,00080%
تمام سکه بهار آزادی2,800,000-700,00080%
سکه نیم بهار آزادی2,800,000-700,00080%
سکه ربع بهار آزادی2,800,000-700,00080%
دلار آمریکا
شاخص بازار بورس